Tragedia „Katri I Radës” - Epilog Drukuj
Wpisany przez Joanna Sadushi   
czwartek, 04 marca 2010 23:11
Spis treści
Tragedia „Katri I Radës”
Proces
Wywiad z Krenarem Xhavarą
Epilog
Wszystkie strony

Epilog
28 marca 1997 (W Wielki Piątek) w Adriatyku zatonął albański statek „Kater i Rades”
12 maja 1997 Performer – włoski statek specjalizujący się w wydobywaniu wraków zlokalizował Kater i Rades na głębokości 790 m 40 mil od wybrzeży Brindisi.
Dzięki oceanograficznemu robotowi z zainstalowaną kamerą można było zobaczyć albańską łódź pierwszy raz od dnia zatonięcia. Na taśmie z zarejestrowanym nagraniem widać ciała ofiar.
19 października 1997 wydobyto wrak Kater i Rades ( po 7 miesiącach od zatonięcia).
20 października parlament Albanii przerwał sesję i ogłosił dzień sprowadzenia ciał ofiar dniem żałoby narodowej.
21 października wrak przyholowano do portu w Brindisi. 
23 października ogłoszono wydobycie 52 ciał z wraku, zachowanych w dobrym stanie (spodziewano się znaleźć same szkielety), włoski prokurator powiedział, że ciała należą w większości do dzieci i kobiet. Znalezione we wraku ciała kobiet obejmowały ciała dzieci. W takim objęciu zginęli: matki tuląc swe dzieci, szukając ratunku w bezpiecznych zawsze ramionach swych matek. Na zegarku żony Krenara Xhavary była 19:03. Jedynie jednemu chłopcu 10letniemu Elvisovi udało się przeżyć-został wypchnięty przez matkę z tonącego Kater przez okienko w
ostatniej chwili. Trafił potem do obozu dla uchodźców w Lecce, a niedługo potem wrócił do Albanii.
Sali Berisha zgodził się z rządem Włoch co do przekazania Albanii wraku Kater po zakończeniu śledztwa – wrak miał zostać odholowany do Vlory,by tam straszyć ewentualnych ludzi chcących uciec z Albanii przez morze do Włoch...
Bilans ofiar zgodnie z zeznaniami uratowanych z Kater i Rades Albańczyków:
105 ofiar śmiertelnych w tym 52 ciała wydobyte wraz z wrakiem – reszta zaginiona.
12 lat później w marcu 2009 r. rodziny ofiar ponownie wrzuciły kwiaty do Adriatyku i nadal opłakują śmierć swych bliskich...

Reakcja włoskiej opinii publicznej
Społeczeństwo włoskie podzieliło się na 2 obozy. Tych którzy przyznawali rację rządowi „że doszło do nieszczęśliwego wypadku” oraz tych którzy podjęli debatę na temat sposobu obrony kraju przed emigrantami. Ci drudzy potępili zatapianie łodzi i próby zamaskowania tego faktu przed opinią publiczną i światem.

Tekst który tu przedstawiłam powstawał na bazie moich tłumaczeń artykułów z prasy włoskiej, albańskiej i tekstów anglojęzycznych.